ما را احضار كند ، پس بر محمد و آلش رحمت فرست و آخرين عملى كه نويسندگان اعمال ما بر تو مىشمارند ، آن را توبه قبول شده‌اى قرار بده ، كه بعد از آن ما را به خاطر گناهى كه انجام داده بوديم و به نافرمانى كه آلوده شده بوديم در حساب آخرت باز داشت و سرزنش نكنى . خدايا آن پرده‌اى كه بر روى اعمال ما كشيده‌اى ، آن را در برابر بينندگان [ مانند انبياء و اولياء و ملائك ] كنار مزن ، در آن روزى كه اعمال بندگانت را آشكار مىسازى زيرا تو نسبت به هر كه تو را بخواند مهربانى و به صدا كنندگانت جواب دهنده‌اى . پيامها و رازها : اول يا مَنْ ذِكْرُه شَرَفَ للذّاكرين . . . يادآورى يا ذكر ، يكى از حقايق مهم و ويژگىهاى انسانست ، چون مهم‌ترين دستگاه جان خود را فعال كرده است و بدين وسيله خيلى از رازها بر خود و ديگران كشف و روشن مىگردد . سؤال : به ياد آوردن كسى يا چيزى چگونه صورت مىگيرد آيا مذكور اين كار انجام مىدهد كه در دل شما ياد خودش را مطرح مىسازد ، يا انس و الفتى كه در ميان باطن شما با آن حقيقت وجود دارد ناخودآگاه چنين موضوعى را ايجاد مىكند ! ؟ جواب : ذاكر در اندازه و توان خويش مىتواند كارهائى را انجام دهد ولى در ارتباط با خالق خود هرگز كوچك‌ترين كارى را نمىتواند انجام دهد ، چون ذكر يعنى [ حضور المعنا عِنْدَ النَّفس ] حاضر شدن معنا در پيش روح و جان است و اين مذكور [ خداوند ] است دل ذاكر را تسخير كرده و متوجه ذكر خود مىسازد ، پس